Merhaba,

Bugün blog sizi çok farklı karşıladı. Bunun iki sebebi var, ilki bundan sonra mevsime göre fonu değiştirmeye karar vermem, ikincisi (ve ilk sebebi düşünmeme vesile olan) ise pek haz etmediğim birinin de bir önceki şablonumla aynı şablonu kullandığını görünce deyim yerindeyse uyuz oldum. :D

Neyse, konumuza dönersek, dün halledemediğim hesap açma işlemi için bugün tekrar bankaya gittim. Dün 15.00'ten sonra kapalı olan banka, bugün öğle saatlerinde (Türkiye'deki öğle tatili saatinde) açıktı. Bankaya girince belediyedeki gibi bir görevli beni karşılayarak hangi işlem için geldiğimi sordu. Hesap açtırmak istediğimi söyleyince beni bankanın bir köşesindeki koltuklara yönlendirdi, kendisi de benim için bir sıra numarası ve doldurmam gereken belgeyi alarak yanıma geldi. Formda doldurmam gereken yerleri gösterdikten sonra sıra numarasını vererek, sıram geldiğinde hangi bankoya gideceğimi açıkladı. Etrafını gözlemeyen biri, bunun sadece yabancılara yapıldığını sanabilir, ancak bu görevli bankaya giren her müşteriye aynı işlemi yaptı, herkesle teker teker ilgilendi.

Sıra benden bir öncekine geldiğinde, görevli yanıma gelerek, benden önceki kişinin  de aynı işlemi yapacağını söyleyerek, ikimizin işlemlerinin aynı anda yapılacağını söyledi. Benden önceki kız da Ochanomizu Üniversitesi'ne gelen değişim öğrencilerinden olduğu için o da ben de sorun etmedik. İşlemler halledildikten sonra (3 gün önceki yazımda bahsettiğim inkanı da kullandım bu arada. :) ) görevli işimizin bittiğini, ancak banka cüzdanını yarın alabileceğimizi söyledi. Yarın tekrar bankaya gitmek zorundayım yani. Neyse, sağlık olsun, sistem buysa yapacak bir şey yok.

Oryantasyon programım yarın olduğundan, yarına kadar banka ve belediye işlerinden başka yapacak hiçbir şeyim yok. Belediye işlerimi ilk günden, banka işlemlerimi de bugün hallettiğimden, kalan zamanımda okulun bahçesine giderek, güzel bir ağacın altında saatlerce kitap okudum. Okul o kadar sessiz ki, okul dönemi olmasına rağmen, bu kadar sessiz olması hayret verici. Tabi çevreden trafik sesleri gelmediği için de bu kadar sessiz gelmiş olabilir, bilemiyorum. Ama insan çok güzel kafa dinler bu okulda. Alttaki fotoğrafta da altında kitap okuduğum ağaç var. 

Ağacın dalları ya ağırlığa ya da hava şartlarına dayanamamış olacak ki, direklerle desteklemişler. Bir de bu ağacın altındaki banklar oldukça geniş yapılmış. Ara sıra burada şekerleme yapabilirim. Çok da güzel olur hatta. :D

Bugün de bu şekilde geçti günüm. Bakalım yarın ve devamındaki günlerde neler gösterecek bana Japonya? Yaşayıp göreceğiz.

Görüşmek üzere. :)