Merhaba,

Blog günlük niteliğinden çıkarak, haftalığa geçiş yaptı. Nitekim bu aralar yurt ile okul arasında git gel yapmaktan başka bir şey yapmıyorum. Ama bi 10 gün sonra bu günlerin biteceğine inanıyorum.

Buraya alışmakta sanırım ben değil ama bünyem sorun yaşıyor. Geldiğimden beri uyku düzenim darmadağın oldu. İlk zamanlar bir gün uyku tutmuyor, ertesi gün 8-9 gibi uykum geliyorken, sonraları gece uyuyamaz oldum. Hatta Cuma günü bu konuda kendi rekorumu kırdım. Cuma günü yarımda uyandıktan sonra, Cumartesi gece 11'e kadar 1 dakika bile uyumadım. 

Tabi uykusuz geçen gecenin ardından dışarı çıkmak aklımın ucundan bile geçmezken çok ilginç bir şey yaşadım.

Gün içinde odadan hiç çıkmayınca akşamüzeri 100 yen shop'a uğradım. Üzerimde, her zaman gururla taşıdığım (bir öncekini tamamen yıpranana kadar giymiştim, evde hala da giymeye devam ediyorum) Anken sweatshirt'üm vardı ve arkasında yazan 「剣は心なり (ken wa kokoro nari)」yani "Kılıç Ruhtur" yazısına dikkat eden 2 kadın benimle konuşmak istediler. Muhabbet muhabbeti açtı derken beni yemeğe davet ettiler. Zaten odada sıkıldığım için davetlerini kabul ettim. Ama gideceğimiz yeri uzun süre aradık, hatta ara sokaklara bile girdik; tabi öyle olunca da ben baya bi kıllandım. Serde şüphecilik de olunca, yakuzaların mı eline düşersin, kaçırırlar mı seni, ne olur acaba diye endişeyle, cebimdeki elimde anahtarla (bunu da çok sevdiğim bi hocam öğretmişti) dolanıyorum. Neyse ki sonunda gideceğimiz yeri bulduk. Bu arada yol boyunca kadınlar nedense çok garip davrandılar bana, şüphe duymamda onun da etkisi var  tabi. Yemekleri söyledik, yerken ağızlarındaki baklayı çıkardılar. 「南無妙法蓮華経 (Nanmyō Hōren Gekyō) adında, Budizm'in Nichiren kolunun bir parçası olan bir din (ya da mezhep)'e mensup kişilermiş ve beni de ona dahil etmek istiyorlarmış. Din muhabbeti öncesinde uykusuzluğumdan da bahsetmiştim, dini bana anlatırken, 74 yaşında uykusuzluk çeken bir adamın bu dine katıldıktan sonra derdinin kalmadığını falan anlattılar beni ikna etmek için. Neyse nasılsa tecrübe olur diye gittim ben de. Meğer ibadethaneleri uzun süre aradığımız o restoranın yakınındaymış. Ne kadar çakallarmış dedim. :D 

Neyse yemekten sonra gittik, beni biraz dışarıda beklettiler, meğer o sırada kaydımı yapıyorlarmış. Kayıt yapıldıktan sonra bana bir tespih, bir de kutsal sözlerinin yazdığı bir kitapçık verdiler (Altta fotoğrafı var) ve beni bir odaya aldılar. 

Odada bir süre ayin (ya da dua her neyse) yaptıktan sonra beni kuruluşa kabul ettiklerini anlatan bir yazı okudular. Sonrasında üst katta olan büyük tapınak odasına geçtik, orada ibadet sırasında kendinden geçen insanları gördüm. Hatta genç bir çocuk dua ederken ağlıyordu. 

Sonuç olarak kadınlardan başta biraz şüphelensem ve şüphelerimde kısmen haklı çıksam da, ilginç bir tecrübe yaşadım. Bu tarz bir ayinde de bulunmadım demem artık.

Ama bu hafta yaşadığım tek ilginç olay buydu. Bakalım önümüzdeki günler neler getirecek.